<<<< een generatie terug, klik HIER HOME boom3


REMBERTUS GROL
(22-10-1877 te Musselkanaal -
15-10-1975 † te Nijmegen)

(6)
orthopedisch schoenmaker
te Nijmegen

Maria Grol-Schiloo
Wil je weten waarom Rembertus naar Nijmegen verhuisde
en zo een Nijmeegse tak stichtte? Klik HIER !

De 10 kinderen van deze familie (foto circa 1926).

MARIA MARGARETHA BERNADINA SCHILOO 
(16-9-1882 te Nijmegen -
17-9-1967 † te Nijmegen)

costuumnaaister

Maria Grol-Schiloo
gehuwd 15 mei 1906. Huwlijksactie, klik HIER
Rembertus Grol is de stamhouder van de Nijmeegse tak van de Groninger familie GROL.
Hij verhuisde van Musselkanaal (Gr.) naar Nijmegen en stichtte daar  in 1906 een orthopedische schoenmakerij.
Waarom verhuisde Rembertus van Groningen naar Nijmegen? Klik HIER voor de uitleg.
Voor verdere gegevens klik op de naam van een van zijn kinderen.
Kinderen :

Foto's van deze familie: klik HIER

1. Cornelis (Cor) J. Chr. Grol (Cor) (29-7-1908 - 15-8-2001 †)  (7)
    Meer informatie - klik hier
Geertruda (Truus) Klomp (25-7-1907 - 11-01-2002 †)  7 kinderen                                                    


2.Johannes (Jan) Grol (5-9-1910 - 1991 †)  (7)
   Meer informatie - klik hier
x Mimi van der Jagt (1910 - 1997 †)
5 kinderen

3. Rembertus (Rem) Grol (24-3-1912  -  22-9-2010 † )  (7)
    Meer informatie - klik hier
Johanna (Jo) J. Boekhoorn (4-9-1918  -  27-7-2012 †)  9 kinderen

4. Christina (Chris) Margaretha Grol (18-5-1913 - 8-4-2007 †)  
     Meer informatie - klik hier
religieuze (Zr. Rembertus)


5. Margaretha (Greet) M. Grol (22-4-1915 - 29-8-2001† )
     
Meer informatie - klik hier
 x Henricus (Harry) Petrus  (15-11-1996 † ) 4 kinderen

6. Maria (Rie) Corn. Grol (29-7-1916  -  7-12-2004† )    
   
Meer informatie - klik hier 
x Reinhard (Rein) van Gisteren ( 26-12-1915 - 15-9-1975 †) 3 kinderen

7. Anna (Annie) C. Grol (19-10-1917  - 3-6-1994 † )
   
Meer informatie - klik hier
x A. Th. (Theo) van Berkel  (12-9-1917)  4 kinderen

8. Thecla Grol  (9-7-1919 - 15-3-2010 † )    
    
Meer informatie - klik hier
Petrus (Piet) Weijers (22-12-1916 - 13-9-1981 †)      4 kinderen

9. Geertruda (Truus) Corn. Grol (30-8-1921 - 29-3-2013 † )      
    Meer informatie - klik hier
x Franciscus (Frans) Vos ( † )
1 kind                                              

10.Petrus (Piet, later Peter) Grol (28-2-1924 - 11-4-2015 )  (7)    
      Meer informatie - klik hier
x Anna M. Elbers (1922) 2 kinderen

Foto's van deze familie:

Familiefoto uit 1918
Kinderen vlnr : Jan 8 jaar, Chris 5, Annie 1, Greet 3, Cor 10, Rie 2 en Remmie 6 jaar .




25-jarige bruiloft van Rembertus Grol en Maria Schiloo, 15 mei 1931 1916 ( vlnr : Chris, Cor, Greet, Rie, Jan en Rem)
schoenfabriek van Dordmond-Pennock te Loon op Zand met Rembert Grol (1920)
trouwboekje van deze familie - huwelijk op 15 mei 1906
Op de bevroren Waal in Nijmegen (1929)
vlnr: Chris, Truus, vader Rem en Peter (Pietje).
Hoog water, Waalkade in Nijmegen (1930).
vlnr: moeder Maria, Truus, Peter en vader Rem.

Weet U aanvullende gegevens of correcties? Ook familiefoto's zijn welkom! Zend Uw opmerkingen naar ons mailadres; klik HIER !

WAAROM VERHUISDE STAMVADER REMBERTUS VAN GRONINGEN NAAR NIJMEGEN EN STICHTTE ZO EEN NIJMEEGSE TAK ?
Lees hieronder zijn levensverhaal, verteld en vastgelegd door zijn jongste zoon Peter (juni 2014)
Mijn vader Rembertus is geboren op 20.10.1877 in Musselkanaal en was de 2de zoon van een klein gezin.
Zijn vader Cornelis Grol was een textielhandelaar en die is op betrekkelijk jonge leeftijd (41 jr.) overleden.
Zijn moeder Margreet Nieboer, geboren 8.3.1846 in Papenburg (Dtsl.) bleef achter  met 4 jonge kinderen.
De kinderen moesten aan het werk om moeder te ondersteunen bij het onderhoud en van het gezin.
Er was toen met name in  het noorden van het land weinig werkgelegenheid en er heerste grote armoede.
Er waren toen ook nog geen opleidingsscholen etc. en men kon alleen een vak leren vanuit de praktijk.
Mijn vader wilde schoenmaker worden en zocht daarom een werkgever over de grens in Noord Duitsland. Daar moest hij ook een kosthuis zoeken en dat vond hij via de Kolping-vereniging.
Dat was een op de werkende klasse gerichte landelijke organisatie , die de werknemers vorming en ondersteuning bood vanuit de  RK. Kerk.
Een vak leren verliep volgens Duitse scholingspatronen.Dat betekende dat men een baas zocht die ter goeder naam en faam bekend stond en die op zijn vakgebied als “Meister” bekendheid had verkregen en als zodanig was erkend.
Men werkte dan bij zo’n “Meister” gedurende 1 of 2 jaren en dan ging men weer naar een volgende baas,  die weer op andere bepaalde onderdelen van hak als Meister bekend stond. Zo trok man van plaats naar plaats en dat noemde men “Auf Wanderfahrt gehen”. Zij die dat met succes volbrachten stonden in vakkringen dan ook  hoog aangeschreven.
Vader heeft zo een flink aantal jaren in heel Duitsland getrokken en gewerkt en  zijn vak geleerd.  Daarbij had hij zijn vakkennis ontwikkeld van eenvoudig schoenreparateur tot volledig schoenmaker en later zelfs tot Voetkundig Schoenmaker.
Dit laatste was een specialisering die we tegenwoordig orthopedisch schoenmaker zouden noemen.
Toen hij zijn vakopleiding had voltooid  is hij een aantal jaren gaan werken bij een Fa. Van Duuren in Duisburg.
De familie van mijn moeder had in de verte een band met die Familie van Duuren, en moeder logeerde vaak in Duisburg.   
EN ZO IS HET GEKOMEN !!!
Daar hebben vader en moeder elkander leren kennen, en zij zijn op 15 Mei 1906 getrouwd en hebben zich  begin 1900  gevestigd in Nijmegen, de plaats waar moeder vandaan kwam .
Hun eerste huisvestingsadres  was in de Ziekerstraat, maar toen ze op ondertrouw waren op het Stadhuis, toen hoorden ze dat hun pand in brand stond.   Daarom hebben  ze niet veel later  een mooi pand in de van Welderenstraat gehuurd.
Moeder had daar aan huis een naaiatelier waar ze voor veel “deftige” dames  japonnen etc. maakte. Zij verwierf een goede naam en zodoende kreeg ze een vaste clientèle in de betere kringen, en zij verdiende aldus een goede boterham.
Vader opende in dat pand ook een zaak als “Voetkundig schoenmaker”. Hij verwierf naamsbekendheid  en ook hij kon met hard werken en het leveren van een kwaliteitsproduct nl. “schoenen  naar maat “ een goed bestaan opbouwen.
Door hard te werken en spaarzaam te leven hadden zij na enige jaren een goede financiële basis opgebouwd.

Toen na de 1ste wereldoorlog er een schoenfabriek te koop was in Loon-op-Zand/Kaatsheuvel (N.Br.) heeft hij zich in 1920  als directeur-eigenaar  daar kunnen inkopen. Zij beleefden daar zakelijk gezien prima jaren, verdienden goed en ook het gezin, met inmiddels 8 kinderen , ontwikkelde zich  dienovereenkomstig.
Echter, in 1923 vond er voor hen, maar ook voor heel veel MKB’ers ,een catastrofe plaats.
De Hansen-Bank had in de kring van de Middenstand en van de middelgrote ondernemingen een dominante positie veroverd .
En die bank ging geheel onverwachts failliet en sleurde in haar ondergang vele middelgrote ondernemingen mee,  zo ook de fabriek van mijn vader.  Vader heeft het nog 1 jaar vol gehouden maar het liep niet goed af.
Hij vertelde mij dat hij, voor zover hij dat kon, al zijn zakelijke relaties en zijn zakelijke schulden en transacties netjes heeft terug betaald en afgewerkt, maar daarna stond hij op straat , zonder middelen van bestaan  maar wel met een gezin van  inmiddels 10 kinderen.

Daarom besloten ze om terug te keren naar Nijmegen, want daar hadden zij vroeger een goede naam en faam opgebouwd, en zij hoopten mede met  hun  vakkennis en doorzettingsvermogen  daar een nieuw begin te kunnen maken.
Het gezin vestigde zich in 1925 in de Pontanusstraat in Nijmegen in een mooi ruim pand ,waar vader opnieuw een zaak opbouwde als Voetkundig schoenmaker en moeder weer een naaiatelier begon.
De  grote kinderen  Cor, Jan en Rem ,die tot dan toe op een kostschool verbleven,( en dat was in die tijd een zekere luxe ! ) moesten nu thuis komen wonen om  mee te helpen om geld te verdienen. Chris de oudste  van de zusjes hielp moeder in het huishouden maar ook in het atelier.
Ondanks alle tegenvallers en zorgen die er waren,  heerste er bij ons in huis toch altijd een goede sfeer. We leerden allemaal om de handen uit de mouwen te steken. En mee aan te pakken.
Ik kan me die tijd nog heel goed herinneren.
En zo kwam ons gezin goed door een nieuwe periode van opbouw heen. Veel klanten van vroeger kwamen weer terug en nieuwe klanten werden geworven met mooie folders (die de jongste kinderen steeds moesten rondbrengen).
In 1931 midden in de periode van de grote crisis stond er een pand te koop in de Johannes Vyghstraat. Dat was eigendom geweest  van een Hr.Wetemans, een voetkundig schoenmaker.  Dat pand was voor dat doel helemaal aangepast en ingedeeld, met o.a. een kelder voor de opslag van leer, een grote aanbouw als werkplaats voor de schoenmakerij, met daarboven 2 verdiepingen met 5 ruime slaapkamers  + 1 vertrek dat diende als studeerkamer.
Daar hebben vader en moeder en het hele gezin geleefd en gewerkt tot dat zoon Rem, die op moderne wijze via vakopleiding en studie, zich had bekwaamd in het orthopedisch schoenenvak , de zaak kon overnemen.
Vader en moeder zijn toen verhuisd naar een woning aan de overzijde in de Johannes Vyghstraat.
Later zijn ze ingetrokken in een bejaardenhuis aan de Doddendaal.
Moeder is daar overleden op 17.9.1967en vader is daar op hoge leeftijd overleden op 15.10.1975 .
 Peter Grol, juni 2014.

© GROL.net (CG)
5-7-2014